نثل

[نَ] (ع مص) گوشت پاره پاره کرده در دیگ انداختن (منتهی الارب) (آنندراج) (اقرب الموارد ||) زره افکندن از کسی (آنندراج) (منتهی الارب) (اقرب الموارد) زره جدا کردن از کسی (از اقرب الموارد) انداختن بر کسی زره او را (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد ||) خاک از چاه بیرون آوردن (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) (از مهذب الاسما) گِل از چاه بیرون آوردن لاروبی کردن چاه || به درآوردن آنچه از زاد در انبان است (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد ||) تیر از تیردان بیرون آوردن و پراکندن آن (منتهی الارب) (از آنندراج) (از اقرب الموارد ||) سرگین انداختن اسب (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء)( 1) سرگین انداختن اسب و ستور سم دار (آنندراج) (از اقرب الموارد) ( 1) - یقال لکل حافر ثل و نثل؛ اذا راث (منتهی الارب).