نتش

[نَ] (ع مص) به منقاش بیرون آوردن خار و جز آن را چون به جائی درخسته باشد (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء) (از معجم متن اللغه) بیرون آوردن خار (از المنجد ||) به انگشت کشیدن گوشت و جز آن (منتهی الارب) (آنندراج) با نشکنج گوشت و مانند آن را کشیدن (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد) (از معجم متن اللغه ||) موی برکندن (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) برکندن موی (از المنجد ||) ورزیدن (منتهی الارب) (آنندراج) ورزیدن و کسب کردن چیزی را (از ناظم الاطباء) کسب کردن برای عیال (اقرب الموارد) (از معجم متن اللغه) (از المنجد ||) به پا دور کردن چیزی را (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) تنتاش با پا چیزی را دور کردن (از معجم متن اللغه) به پا سنگ را پراندن و دور کردن (از المنجد ||) زدن (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) (از معجم متن اللغه) ضرب (از المنجد) (از اقرب الموارد): نتشه بالعصا؛ ضربه (اقرب الموارد) (المنجد ||) پنهان عیب کردن کسی را تنتاش (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از المنجد) نهانی عیب کردن (اقرب الموارد از قاموس) (از معجم متن اللغه) سرزنش کردن کسی را در نهان تنتاش (از اقرب الموارد ||) خوردن ملخ گیاه را (اقرب الموارد) (از معجم متن اللغه) (از المنجد ||) به دندان گرفتن چیزی را (از معجم متن اللغه ||) یقال: مانتشت من فلان شیئاً؛ چیزی برنکندم از وی (منتهی الارب) چیزی از او به من نرسید و چیزی برنگرفتم (از اقرب الموارد) به دست نیاوردن و بهره نبردن از کسی || بئر لاتُنْتَشُ و لاتُنْکَشُ؛ چاه که همهء آبش برکشیده نشود (از منتهی الارب (||) اِ) چیز کم (از معجم متن اللغه).