نتر

[نَ] (ع مص) سر نره مالیدن به وقت بول و کشیدن آن به درشتی (منتهی الارب) (آنندراج) سر قضیب مالیدن به وقت شاش کردن و کشیدن آن به درشتی (فرهنگ خطی) سرِ اندام بمالیدن (تاج المصادر بیهقی) سرِ اندام بمالیدن به وقت بول کردن و به عنف کشیدن (زوزنی ||) شکافتن جامه را به انگشتان و به دندان (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء) (از معجم متن اللغه) (از المنجد ||) سخت کشیدن چیزی را (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء) به سختی کشیدن (از معجم متن اللغه) جذب به شدت (از المنجد) به عنف کشیدن (تاج المصادر بیهقی) کشیدن به درشتی || به قوت کشیدن کمان را (از معجم متن اللغه) کشیدن کمان را (المنجد) (اقرب الموارد ||) سخت نیزه زدن (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء) (از معجم متن اللغه) (از المنجد ||) سست و خوار شدن (منتهی الارب) (آنندراج) (از معجم متن اللغه ||) تکیه کردن در راه رفتن، چنانکه گویی کسی او را می کشد (اقرب الموارد) (از معجم متن اللغه ||) سخن درشت و زشت گفتن (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) شدید و غلیظ کردن کلام را (از اقرب الموارد) (از المنجد) زشت گفتن در سخن با غضب و حماقت (از معجم متن اللغه ||) درشتی نمودن (منتهی الارب) (آنندراج) تشدد در کار (از معجم متن اللغه ||) ربودن (منتهی الارب) (آنندراج) (از معجم متن اللغه) ربودن چیزی را (اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء) (از المنجد ||) نیزه ربوده زدن (منتهی الارب) (آنندراج) (از معجم متن اللغه) نیزه را از کسی ربودن زدن (فرهنگ خطی (||) ص) ضعیف در کار (|| اِمص) عنف وهن: قابله بنتر؛ بعنف (از اقرب الموارد).