نبی

[نُ / نِ]( 1) (اِخ) قرآن (منتهی الارب) (برهان قاطع) (نصاب) (غیاث اللغات) قرآن مجید نوی (انجمن آرا) مصحف (برهان قاطع) (غیاث اللغات) کلام خدا نوی نپی (از برهان قاطع) کلام الهی (غیاث اللغات) ذکر فرقان تنزیل کلام الله کتاب الله کتاب العزیز کتاب الشریف کراسه و نیز رجوع به نوی (اِخ) شود : به سخن مانَد شعر شعرا رودکی را سخنی تلو نبی استشهید بلخی ز تو چو یاد کنم وز ملوک یاد کنم چنان بود که کنم یاد با نبی اشعارفرخی بسیار کس بود که بخواند ز بر نبی تفسیر او نداند جز مردم خبیرمنوچهری به سوره سورهء تورات و سطر سطر زبور به آیه آیهء انجیل و حرف حرف نبی ادیب صابر نام پیغمبر بشیر است و نذیر اندر نبی تو نه پیغمبر ولیکن هم بشیری هم نذیر سوزنی نکنم خواجه را به شعر هجی لیک برخوانم آیتی ز نبیانوری تا خانه ای از فلک بود جوزا تا سوره ای از نبی بود طه جمال الدین عبدالرزاق مر ضعیفان را تو بی خصمی مدان از نبی اذ جاء نصر اللَّه بخوانمولوی بطن چارم از نبی خود کس ندید جز خدای بی نظیر بی ندیدمولوی از پی این عاقلان ذوفنون گفت ایزد در نبی لایعلمونمولوی باری ای خالق زمین و زمان مرسل و منزل نبی و نبی (از صحاح الفرس) ( 1) - به کسر اول [ نِ ] نیز گفته اند و با بای فارسی [ نپی ] هم آمده است (از برهان قاطع).