نبونید

[نَ] (اِخ) آخرین پادشاه بابل است وی با کوروش کبیر معاصر بود بعد از فوت بخت النصر (به سال 561 قم) در مدت شش سال اول رب النوع بابلی ها در « سین » نام را که پسر کاهنهء « نبونید » سه نفر سلطنت کردند، در حدود 555 قم روحانیون بابل شخصی حران بود به تخت نشاندند، او کسی نبود که بتواند بابل را در چنین موقعی از حریفی پرزور مانند کوروش نگاه دارد نبونید میل مفرطی به آثار عتیقه داشت و کارش این بود که استوانه های معابد قدیمه را بوسیلهء حفریات بیرون آورده بداند فلان معبد را کی و در چه زمان ساخته است، بعد معابد را تعمیر و مخارج آن را بر بابلیان تحمیل کند، بااین حال او نمی توانست به امور مملکتی بود، مقارن این زمان نبونید کاری کرد که قسمت بزرگ کَهَنهء بابل از او « بالتزر » بپردازد و از این جهت زمام امور به دست پسرش روگردان شدند توضیح آنکه مجسمه های ارباب انواع اور، ارخ، و اری دو را به بابل آورده پیروان رب النوع بزرگ بابل، بِل مردوک، را از خود رنجاند این قضیه بر تیرگی اهل بابل و نفاقی که بین آنها بود، افزود( 1) سرانجام در هفدهمین سال سلطنت ( مورخ کلدانی،( 2 « برس » وی، کوروش کبیر عزم تسخیر بابل کرد و نبونید در جنگ شکست خورده گرفتار شد، و به روایت کوروش با شاه مغلوب بابل به رأفت رفتار نمود و او را به کرمان تبعید کرد، نبونید تا آخر عمرش در آنجا بماند و همانجا بمرد - (2) رجوع به ایران باستان ص 381 به بعد و نیز رجوع به کورش کبیر در این لغتنامه شود ( 1) - ایران باستان ص 381 و 382 ایران باستان ص 393 و 394.