نبو

[نَ] (اِخ) نام یکی از خدایان بابل است به عقیدهء بابلیان، مردوک، پسر خدای آسمان و قائم مقام او را پسری بود بنام نبو [ یعنی: همیشه معابد مقدسهء نبو و » : خبردهندهء از مغیبات ] نبوپالاس سار (پادشاه بابل) در کتیبه ای که از او به دست آمده است گوید مردوک را محترم میداشتم و همّ من مصروف بود بر اینکه قوانین و احکام آنها اجرا شود، خدائی که از بطون مردم آگاه، از قلوب خدایان آسمان و زمین مطلع و مراقب راهی است که مردمان می پیمایند، به قلب من نفوذ یافته، من حقیر را رئیس مملکتی کرد که در آن متولد شده ام من ضعیف و ناچیز بواسطهء پرستش خدای خدایان و به کمک و یاری قوای مدهش نبو و مردوک، دو 189 ) و نیز مؤلف قاموس کتاب - ایران باستان صص 188 ) « صاحب اختیار من، دست آسوری ها را از مملکت اکد کوتاه کردم مقدس آرد: این بت در حسن عقل و ذکاوت شهره بود و بعضی از تماثیل آن تا این ایام هم باقی است و اسم این بت را محض مقدس آرد: این بت در حسن عقل و ذکاوت شهره بود و بعضی از تماثیل آن تا این ایام هم باقی است و اسم این بت را محض تیمن و تبرک به اسم بعضی از ملوک آشور و بابل افزوده اند، مث نبولاسر و نبوکدنصر و غیره این بت یکی از ملجأهائی بود که کسانی که در مصیبت ها و شداید گرفتار بودند بدو می پناهیدند (از قاموس کتاب مقدس ص 870 ) و نیز رجوع به ایران باستان تألیف پیرنیا ص 119 و 386 و 387 و 391 شود.