نبله

[نُ لَ] (ع اِ) پاداش جزا (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) ثواب جزاء (اقرب الموارد) (معجم متن اللغه) (المنجد||) عطیه (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد ||) برگزیده از هر چیزی: نبله کل شی ء؛ خیاره (المنجد) (اقرب الموارد) (از معجم متن اللغه ||) هر چیز که دارای اهمیت باشد (ناظم الاطباء ||) واحد نُبَل است (از المنجد) بمعنی سنگهای خرد و درشت رجوع به نبل شود || لقمه (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) لقمهء کوچک (از اقرب الموارد) (از معجم متن اللغه) ج، نُبَل || سنگ که بدان استنجا کنند (غیاث اللغات از شرح نصاب) (آنندراج) سنگ استنجا (از معجم متن اللغه) (مهذب الاسما) (ناظم الاطباء) کلوخ کلوخ استنجا (ناظم الاطباء) ما تناولته من مدر او الحجر || کلوخ کوچک (از معجم متن اللغه ||) خمرهء کوچک (ناظم الاطباء ||) هر چیز خرد (از معجم متن اللغه (||) اِمص) نجابت بزرگی فضل || آگاهی و تیزی خاطر (ناظم الاطباء) رجوع به نبل شود.