نبشته

[نِ بِ تَ / تِ] (ن مف، اِ) نوشته نوشته شده (ناظم الاطباء) مزبور مرقوم : نبشته سراسر به خط من است که خط من اندر جهان روشن است فردوسی نبشته بر آن تیر بُد پهلوی که ای شاه داننده گر بشنویفردوسی مبیناد کس روز بی کام تو نبشته به خورشید بر نام توفردوسی نبشته بر آن حقه تاریخ آن پدیدار کرده پی و بیخ آنفردوسی و ذکر آن به قلم عطارد و بر پیکر خورشید نبشته (کلیله و دمنه) جز دو حرف نبشته صورت دل معنی دل به خواب نشنیدمخاقانی || مکتوب (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) دستخط (ناظم الاطباء) رقیم سفر خط کتاب درج (منتهی الارب) زبور (دهار) نامه رقیمه مرقومه کاغذ : بگیر از نفس خود پیمان به آن قسم که فرستاده شده است بسوی تو به همراهی آورندهء این نبشته (تاریخ بیهقی ص 313 ) امیرالمؤمنین این نبشته را فرستاد درحالی که همه کارها مستقیم بود (تاریخ بیهقی ص 312 ) شتاب کن در ارسال جواب این نبشته بسوی امیرالمؤمنین (تاریخ بیهقی ص 314 ||) سند حجت || حکم (ناظم الاطباء) فرمان منشور || مقدر محتوم قضا قدر سرنوشت : زمانه نبشته دگرگونه داشت چنان کو گذارد بباید گذاشتفردوسی که کار خدائی نه کاری است خرد قضای نبشته نشاید ستردفردوسی نبشته چنین بودمان از بُوِش به رسم بُوِش اندرآید روشفردوسی تیغ او بر سر مخالف او از خدای جهان نبشته قضاستفرخی بهی و بتّری در ما سرشته ست چنان چون نیک و بد بر ما نبشته ست (ویس و رامین) نه از دانش دگر گردد سرشته نه از مردی دگر گردد نبشته (ویس و رامین) - نبشته بودن بر سر؛ مقدر بودن : نبشته به سر بر دگرگونه بود ز فرمان نه کاهد نه خواهد فزودفردوسی نبشته چنین بُد مگر بر سرت که پردخته ماند ز تو کشورتفردوسی || نگاشته ترسیم شده رسم کرده شده : به گنجور گفت آن درخشان حریر نبشته بر او صورت دلپذیرفردوسی بیاورد و بنهاد پیشش حریر نبشته بر او صورتی دلپذیرفردوسی.