نبث

[نَ] (ع مص) کاویدن زمین به دست (منتهی الارب) (آنندراج) حفر و نبش کردن با دست (از معجم متن اللغه ||) کاویدن و برآوردن خاک از چاه (از اقرب الموارد) کندن چاه و برآوردن خاک آن (از المنجد ||) بیرون آوردن خاک از چاه و غیر آن (از المنجد): نبث التراب؛ خارج کرد آن را از نهر یا از چاه (معجم متن اللغه) (اقرب الموارد) چاه پاک کردن (المصادر زوزنی) (تاج المصادر بیهقی ||) واکردن چیزی پنهان را (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (از المنجد ||) جستجو تجسس: نبث عن الامر؛ بحث (معجم متن اللغه) بحث عنه، و هو مستعار من نبث البئر (اقرب الموارد) گویند: فلان ینبث عن عیوب الناس؛ یظهرها؛ برملا می کند آن را (از المنجد ||) خشم گرفتن (منتهی الارب) (آنندراج) غضب کردن (از معجم متن اللغه) (از اقرب الموارد) (از المنجد ||) تره برکندن (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج).