ناهی

(ع ص) نهی و منع کننده (برهان قاطع) بازدارنده منع کننده (آنندراج) (ناظم الاطباء) منع کننده و بازماننده و بازدارنده از کاری (غیاث اللغات) نهی کننده مقابل آمر : فعلت نه به قصد آمر خیر قولت نه به لفظ ناهی شرناصرخسرو || شبعان سیر || ریان (از معجم متن اللغه) (المنجد) سیراب ج، نُهاه || نهی شده منهی عنه: فلان یرکب الناهی؛ ای یأتی بما نهی عنه (معجم متن اللغه||) ناهیک یقال: ناهیک؛ ای حسبک (مهذب الاسماء) ناهیک منه، کلمه تعجب و استعظام؛ ای کافیک من رجل (از معجم متن اللغه) هذا رجل ناهیک من رجل؛ این مرد بس است ترا از طلب دیگری (منتهی الارب) (آنندراج) ناهیک بزید فارساً؛ کلمهء تعجب و بزرگداشت است و آن چنان است که گوئی حسبک، و تأویل آن چنین بود که او غایت چیزی است که آن را میطلبی و است و آن کلمه ای است که بدان در « کافیک به » ترا از طلب غیر بازمی دارد و هذا رجل ناهیک من رجل، گفته اند معنای آن مقام مدح تعجب نمایند، سپس در هر تعجبی به کار رفته است (از اقرب الموارد (||) مص) نهی یجو زان یکون مصدراً کالنهی (معجم متن اللغه).