نامبردار

[بُ] (نف مرکب) (از: نام + بردار، صیغهء فاعلی از بردن) (از حاشیهء برهان قاطع چ معین) مشهور معروف (برهان قاطع)( 1)نامدار نامبرده (از فرهنگ رشیدی) نیک معروف و مشهور دارای سرافرازی و نام بلند نامدار نامور (از ناظم الاطباء) سرافراز : شه نامبردار روزی پگاه نشسته به آرام در بزمگاهدقیقی یکی سرکشی بود نامش گرزم گو نامبردار فرسوده رزمدقیقی بر او آفرین کرد گودرز گیو که ای نامبردار سالار نیوفردوسی بدو گفت پولادوند ای دلیر جهاندیده و نامبردار شیرفردوسی همی ز آزادگان نامبردار بزفتی بر گرند این و به آزار (ویس و رامین) نبد شه ز من نامبردارتر کنون هم ز من نیست کس خوارتراسدی روزی سقطی شکار او باشد روزی شاهیّ و نامبرداریناصرخسرو و از ملوک فرس و اکاسره کی نامبردار بودند (فارسنامهء ابن بلخی ص 2) نامبردار شرق و غرب توئی که حدیثت چو غیب مرموز استخاقانی شنید این سخن نامبردار طی بخندید و گفت ای دلارام حیسعدی || شناسا شناخته شده غیرمجهول : وعدهء کشتگان که نامبردار بودند چهل هزار کشته بود بیرون از مجهولات (فارسنامهء ص 116 ||) پهلوان نامی : بفرمود تا نامبردار چند بتازند تا سوی کوه بلندفردوسی بپرسم بدانم که سالار کیست به رزم اندرون نامبردار کیستفردوسی و رجوع به شواهد قبلی شود || سرور سالار : جهان پیشکاری است از مرد دانا که بر سر یکی نامبردار داردناصرخسرو و رجوع به شواهدی که در ذیل معنی نخستین آمده است شود || گرامی ارزنده ارجمند بابها بهادار گرانبها قیمتی نفیس نامدار : همان باژ باید پذیرفت نیز که دانش به از نامبردار چیزفردوسی درم خواست از گنج و دینار خواست یکی افسری نامبردار خواستفردوسی شود تاج برگیرد از تخت عاج به سر برنهد نامبردار تاجفردوسی ز ششصد فزون بود پنجاه و پنج که پر در شد این نامبردار گنجسعدی || خطیر مهم بااهمیت قابل ذکر بانام : هر آن کاری که باشد نامبردار ضبط کرده و نوشته است « ب» را به فتح « نامبردار » شهنشه مر مرا فرماید آن کار شمسی (یوسف و زلیخا) ( 1) - مؤلف برهان قاطع از نام + بردار = namburdar و محمد معین در برهان قاطع حاشیهء ص 2105 آرد: نامبردار ،« به ضم بای ابجد هم گفته اند » که Framan-burdhar مانند: فرمانبردار، پهلوی ، burdhar, nam-burtar (به ضم باء) صیغهء فاعلی از بردن، پهلوی.