ناکاردیده

[دی دَ / دِ] (ن مف مرکب)بی تجربه ناآزموده بی وقوف بی قابلیت بی هنر در کار (از ناظم الاطباء) ناشی نادان نامجرب : همی راند ناکاردیده جوان بدینگونه تا بر پل نهروانفردوسی چو بشنید ناکاردیده جوان دلش گشت پردرد و تیره روانفردوسی نخواهی که ضایع شود روزگار به ناکاردیده مفرمای کارسعدی || تازه سال جوان کم تجربه تازه کار : ز ترکان هر آن کس که بد پیش رو ز ناکاردیده سواران نوفردوسی جوانی است ناکاردیده ولیکن ز بس بخردی آگهی کاردانیفرخی || به کار نرفته کارناکرده غیرمستعمل نامستعمل که مورد استعمال واقع نشده است که هنوز به کار برده نشده است : همان جامهء پاک زربفت پنج ببارید ناکاردیده ز گنجفردوسی || فرومایه (ناظم الاطباء) دشنام گونه ای است : بدان شخّ بی نم کجا خون اوی [ خون سیاوش را ] فروریخت ناکاردیده گرویفردوسی.