ناف بر خوشی زدن

[بَ خوَ / خُ زَ دَ](مص مرکب) آن است که اگر ماماچه در وقت بریدن ناف طفل نوزائیده خوشحال باشد و به خوشحالی ببرد آن و همچنین اگر در ساعت نیک بریده باشند « ناف او را به خوشی زده اند » طفل پیوسته خوشوقت بوده به خوشحالی بگذراند، گویند (برهان قاطع) عبارت است از بیشتر اوقات خوش و خرم بودن، چه پیش اهل ولایت [ ایران ] مقرر است که اگر قابله و ماماچه ناف طفل را به خوشی و خرمی ببرد طفل اکثر اوقات به خوشی و خرمی بگذراند و اگر به غم و اندوه ببرد به غم و اندوه بگذراند (فرهنگ نظام) اگر قابله ناف طفل را به خوشحالی ببرد [ طفل ] اکثر اوقات به خوشی بگذراند و مردمان گویند که ناف این [ طفل را ]به خوشی زده اند اگر به غمگینی ببرد بیشتر اوقات اندوهگین بود گویند که ناف این بر غم زده اند (از رشیدی) و نیز رجوع به آنندراج و ناظم الاطباء شود.