ناشی ءالاصغر

[شِ ئُلْ اَ غَ] (اِخ) [ ال ]علی بن عبدالله شاعر مشهوری است از اهالی بغداد وی به دوران خلافت المقتدر و القاهر و الراضی و غیر ایشان می زیسته است (از سمعانی) و نیز مؤلف ریحانه الادب آرد: علی بن عبدالله بن وصیف بن عبدالله، یا علی بن وصیف بن 1) و مکنی به ابوالحسن یا ابوالحسین و ملقب به ناشی که گاهی )« حلاء » عبدالله بغدادی الاصل و المدفن مصری المنشأ موصوف به در مقابل ناشی اکبر او را نیز به اصغر یا صغیر مقید کرده و ناشی صغیر گویند، چنانکه به جهت سکونت در باب الطاق بغداد به طاقی نیز موصوف است و معروف به کاتب بغدادی، از اکابر و نوابغ متکلمین شیعه و مشاهیر شعرای طراز اول قرن چهارم هجرت و محبین خانوادهء عصمت و طهارت است و قصائدی در مدایح این خانواده گفته و به شاعر اهل بیت موصوف و معروف گردیده و در حلب سیف الدوله بن حمدان را نیز مدیحه گفته، مشمول اکرامات وی گردید ناشی از مبرد و ابن المعتز روایت کرده و شیخ مفید و ابوبکر خوارزمی و متنبی و ابن فارس لغوی هم از شاگردان او بوده اند و از او روایت می نمایند وفات ناشی در سال سیصد و شصتم یا شصت و پنجم یا ششم هجری در بغداد واقع و موافق آنچه از معالم العلماء نقل شده جسد او را سوزانیدند کتابی در امامت و کتابی در علم کلام تألیف او بود و تصانیف بسیاری بدو منسوب است (از ریحانه الادب ج 4 ص 142 ) مؤلف ریحانه الادب بدین مآخذ در شرح حال ناشی اشاره کرده است: روضات الجنات ص 480 و تاریخ ابن خلکان ج 1ص 389 و هدایه الاحباب ص 253 و مجالس المؤمنین ص 230 و کنی و القاب قمی ج 3 ص 191 و معجم الادباء ج 13 ص 280 و نیز رجوع شود به معجم المؤلفین ج 7 ص 142 و الفهرست طوسی ص 89 و تذکره المتبحرین ص 491 و فوائدلرضویه ج 1 ص 340 و کتاب الرجال ص 194 و 1) - حلاء گفتن او به جهت آنست که مس و روی را به طرزی خیلی خوب ) منتهی المقال ص 227 و تنقیح المقال ج 2 ص 212 نقاشی کردی و در این صنعت مهارتی بسزا داشته و یا خود حلاء لقب پدرش بوده که جعبهء شمشیر می ساخته (از ریحانه الادب ( ج 4 ص 143.