ناشر

[شِ] (ع ص) آنکه بعد مردن زنده گردد (منتهی الارب) آنکه پس از مردن زنده می گردد (ناظم الاطباء): نشر الموتی؛ حیوا فهم ناشرون (المنجد) نشرالله المیت؛ احیاهُ و بعثه بعدالموت (معجم متن اللغه) رجوع به نشر شود || خوش بو دهنده (آنندراج) (غیاث اللغات ||) فاش کننده (غیاث اللغات) (آنندراج) آنکه فاش می کند (ناظم الاطباء ||) آنکه اره می کند اره کش (ناظم الاطباء): نشر الخشبه؛ قطعها بالمنشار (معجم متن اللغه) رجوع به نشر شود || تراشندهء چوب (فرهنگ نظام): نشر الخشب؛ نحته (معجم متن اللغه) (المنجد ||) بازکنندهء پارچه (فرهنگ نظام) واکنندهء چیزی (آنندراج) (غیاث اللغات) که پارچهء پیچیده را باز می کند رجوع به نشر شود || رسانندهء خبر (فرهنگ نظام) مبلغ: نشرالخبر؛ اذاعه (المنجد) رجوع به نشر شود || پراکنده کننده (فرهنگ نظام) (از آنندراج) آنکه پراکنده و پریشان می کند آنکه می پاشاند (ناظم الاطباء) مفرق || کسی که کتاب چاپ کرده ای را به طالبان و خریداران برساند (فرهنگ نظام) آنکه عهده دار پخش و توزیع کتاب و رساله و مجله و دیگر مطبوعات است || قسمی مار که چون بگزد مارگزیده در ساعت بمیرد و این مار را به جهت باد کردن گردنش ناشر گویند (از معجم متن اللغه).