ناسزای
[سَ] (ص مرکب) نااهل ناسزاوار نالایق : که ای ناسزایان چه پیش آمده ست که بدخواهتان همچو خویش آمده ست فردوسی سوی ناسزایان شود تاج و تخت تبه گردد این خسروانی درختفردوسی گفتند این چه تو کردی ناپسندیده بوده که دختر خویش را به ناسزای دادی (اسکندرنامه نسخهء خطی) تا به گیسوی تو دست ناسزایان کم رسد هر دلی در حلقه ای در ذکر یارب یارب است حافظ رجوع به ناسزا شود.
درگاه به پرداخت ملت برای ووکامرس
اتصال فروشگاه شما به شبکه به پرداخت ملت برای پرداخت آنلاین سریع و مطمئن با تمامی کارتهای عضو شتاب
مشاهده جزئیات محصول
