ناسزاوار

[سَ] (ص مرکب) ناسزا نالایق (آنندراج) چیزی که سزاوار و لایق نباشد (ناظم الاطباء) نادرخور مقابل سزاوار : تن مرد نادان ز گل خوارتر بهر نیکئی ناسزاوارترفردوسی تراست ملک و سزاوار آن توئی بیقین خدای ملک نبخشد بناسزاواری امیر معزی (از آنندراج) رجوع به سزاوار شود || فرومایه (آنندراج) پست فرومایه دون بدسرشت بدنژاد (ناظم الاطباء) : کنون بنده ای ناسزاوار پست بیامد به تخت کیان برنشستفردوسی به ناخن سنگ برکندن ز کهسار به از حاجت بنزد ناسزاوارنظامی - ناسزاوار شاه:ازآن گفتم ای ناسزاوار شاه که هرگز مبادی تو در پیشگاهفردوسی - ناسزاوار کس:ترا تنگ تابوت بهر است و بس خورد رنج تو ناسزاوار کسفردوسی || بی ارزش بی ارج ناقابل - ناسزاوار پوست:بدان بی بها ناسزاوار پوست پدید آمد آوای دشمن ز دوستفردوسی - ناسزاوار چیز:بدو گفت کاین ناسزاوار چیز بگیر و بخواه آنچه بایدت نیزفردوسی || نابجا نه بحق بغیر استحقاق : شب تیره و روز دینار داد بسی خلعت ناسزاوار دادفردوسی جز این تا بخاشاک ناچیز و پست بیازد کسی ناسزاوار دستفردوسی چو ظلمی از تو آید ناسزاوار همیشه آن عمل را یاد می دارناصرخسرو || ناملائم درشت سخت : پیغام رسان او دگر بار آورد پیام ناسزاوارنظامی.