ناسزا گفتن

[سَ گُ تَ] (مص مرکب)سخنان ناشایسته و نالایق گفتن هرزه گوئی کردن بیهوده گوئی کردن (ناظم الاطباء) فحاشی کردن فحش دادن دشنام گفتن سقط گفتن : روز آدینه قائد بسلام خوارزمشاه آمد مست بود و ناسزاها گفت (تاریخ بیهقی) هرچند که عیبم از قفا می گویند دشنام و دروغ و ناسزا می گویندسعدی یکی ناسزا گفت در وقت جنگ گریبان دریدند وی را به چنگسعدی این مرد ملک را دشنام داد و ناسزا گفت (گلستان) هرکه گوید ناسزائی باز آوردی کند مکتبی درویش را جفا و ناسزا بسیار گفت (انیس الطالبین ص 149 ) ما وقت جمع خویش پریشان نمی کنیم کآن گفت ناسزائی و این ناسزا شنیدوصال - ناسزا گفتن یزدان را؛ کفر گفتن : هرکه یزدان را ناسزا گفت کافر گشت (نوروزنامه) سیرت ملوک عجم چنان بودی که از سر گناهان درگذشتندی الا از سه گناه: یکی آنکه راز ایشان آشکار کردی و دیگر آن کس که یزدان را ناسزا گفتی (نوروزنامه) و در آن مواضع که به روزگار دیگر پادشاهان ملک الملوک را ناسزا می گفتند امروز همواره عبادت می کنند (کلیله و دمنه).