ناسازگار

(ص مرکب) هر آنچه سازگاری و موافقت ندارد (ناظم الاطباء) تندخوی بدمزاج (شمس اللغات) ناموافق ستیزه جو بدسلوک ناملایم دشمن خو که سازگار نیست که موافق طبع نیست ناخوش طبع : که ناپایدارست و ناسازگار چنین بوده تا بوده این روزگارفردوسی بخندید رستم از اسفندیار بدو گفت کای شاه ناسازگارفردوسی از من همی جدا شوی ای ماهروی نامهربان نگاری و ناسازگارفرخی از مار کینه ورتر ناسازگارتر چه( 1) گفتار چربش آرد بیرون ز آشیانهلبیبی و سخت عظیم بدخوی بود و تند و ناسازگار (مجمل التواریخ) زن خوب خوش طبع رنج است و بار رها کن زن زشت ناسازگارسعدی حریف گرانجان ناسازگار چو خواهد شدن دست پیشش مدارسعدی - آب و هوای ناسازگار؛ - چرخ ناسازگار:چنین گفت کاین چرخ ناسازگار نه پرورده داند نه پروردگارفردوسی - روزگار ناسازگار؛ : و روزگار ناسازگار موافق فرمان و مراد او بود (جهانگشای جوینی) اگر روزگار ناسازگار روزی چند نستیزد (ترجمهء محاسن اصفهان) - سرزمین ناسازگار: مرا این سرزمین ناسازگار است به پرویز و صفاهانم چه کارستوصال - غذای ناسازگار؛ غذای دیرهضم غذای گران غذای ناگوار - قوت ناسازگار:که در سینه پیکان تیر تتار بسی بهتر از قوت ناسازگارسعدی || مخالف (آنندراج) منافی متناقض متضاد مانعه الجمع گردنیامدنی که بصلح و آتشی با هم زیست نکنند : ز عدل شافی تو سازگار و دوست شود دو طبع دشمن ناسازگار آتش و آب مسعودسعد || مضر ناسالم ناباب ناملائم که ملائم طبع و مزاج کسی نباشد زیان رساننده || ناملایم درشت نه مطابق میل و طبع بخلاف انتظار : سخن چند برگفت ناسازگار از آن بیشه و گور و آن مرغزارفردوسی || بدبخت بی طالع || آنکه بیهوده می کند و خارج از نیست « ناسازگار » اصول ادا می کند (ناظم الاطباء) رجوع به ناساز شود ( 1) - ن ل: ناسازتر چه باشد، و در این صورت شاهد.