نازپرور
[پَ وَ] (نف مرکب) پرورندهء ناز (از آنندراج (||) ن مف مرکب) پرورده شده از ناز نازپرورد (از آنندراج) نازپرورد نازپرورده آنکه به ملاطفت و ناز و نعمت پرورش یافته باشد (ناظم الاطباء) رجوع به نازپرورد شود : بخاک پای تو ای سرو نازپرور من که روز واقعه پا وامگیر از سر منحافظ || کودک زیان کار (ناظم الاطباء).