نادرشاه افشار

[دِ هِ اَ] (اِخ) سرسلسلهء پادشاهان افشاریهء ایران است وی در 28 محرم سال 1100 ه ق در ناحیهء دستگرد از توابع دره گز متولد شد، پدر او امامقلی قرقلو از ایل افشار بود، ایل افشار از ایل هائی است که شاه عباس کبیر به دوران سلطنت خویش به ناحیهء کبکان کوچ داده بود تا در سرراه ازبکان مقاومت کنند امامقلی از افراد بی نام و نشان این ایل بود و گویا به شغل پوستین دوزی( 1) و به تنگدستی روزگار میگذرانیده است نام اصلی نادرشاه نادرقلی یا ندرقلی بود و بعداً به طهماسبقلی و سرانجام به نادرشاه افشار معروف گشت ندرقلی در آغاز جوانی از پدر یتیم ماند از سنین کودکی و آغاز جوانی او اطلاع روشنی در دست نیست وی در هفده سالگی با مادرش اسیر ازبکان شد و دوران اسارت او چهار سال طول کشید سرانجام پس از مرگ مادرش در اسیری، وی از روی آورد باباعلی بیگ رئیس ایل افشار و « باباعلی بیگ کوسه لوی افشار » چنگ ازبکان فرار کرد و به دیار خود آمد، و بخدمت ایشک » حکمران ابیورد بود، ندرقلی به پاس رشادتهائی که در زد و خوردهای محلی نشان داد در دستگاه بابا علی ب