نادر تبریزی

[دِ رِ تَ] (اِخ) کلب علی متخلص به نادرا( 1) یا نادر( 2) از شاعران عهد صفویه است نصرآبادی آرد: او هم زرگر و نقاش بوده و از تبارزهء عباس آباد است اما گویا اصلش اصفهانی است( 3) از اشعار اوست: هشدار کزین جهان دون باید رفت چون آمده ای ببین که چون باید رفت آخر به طپانچهء مغنی اجل زین دایره چون صدا برون باید رفت * آنی که مسیحات ز بیماران است صد یوسف مصرت ز خریداران است در دست تو خاتمی که جبریل آورد انگشتر زنهار گنه کاران است * به پای مَدِّ هر تقصیر مهر توبه ای 3) - تذکرهء ) 2) - طبق ضبط روز روشن ص 670 ) دارد مفاصائیست نادر چون گشائی دفتر ما را ( 1) - از نصرآبادی ص 393 در صنعت » : نصرآبادی ص 393 مؤلف صبح گلشن (ص 489 ) او را کلب علی اصفهانی خوانده است و مؤلف روز روشن آرد رجوع شود به روز روشن ص 670 « زرگری دستی داشت و در نگارستان سخن او را یزدی و در آفتاب عالمتاب اصفهانی نوشته.