ناخدای شیرازی

[خُ یِ] (اِخ)میرزامحمد حسین شیرازی از شاعران قرن سیزدهم هجری است وی به سفارت از طرف دولت ایران به بنگالهء هند بعض » : رفت( 1) در زمان تألیف تذکرهء صبح گلشن در کلکته به شغل تجارت مشغول بوده است، صاحب تذکرهء مزبور آرد 2) و )« سخنوران عجم را دیده و مدتی با قاآنی و وصال مواصلت گزیده، الی الآن از انواع شعر او را اتفاق نظم پنجاه هزار بیت افتاده از آثار قلمی او کتاب انیس العارفین است و آن مثنوی فارسی است که در سال هزار و دویست و نود و » : صاحب ریحانه الادب آرد پنجم هجرت نظم کرده و این کتاب در لکهنو چاپ [ شده ] و حاوی حکایات نافعهء بسیاری از فتحعلی شاه قاجار است سال 3) اینک نمونه ای از اشعار او به نقل از تذکرهء صبح گلشن: چون موج بحر عصیان طغیان کند ز هر سو در )« وفاتش به دست نیامد کشتی می افکن ساقی تو ناخدا را * سحر از در تحیر بسرای دوست رفتم به یک آستانه دیدم سر رند و پارسا را * مگر مینای ساقی گشت خالی که از صهبای غم سرشارم امشب * مرا چو خانه بهشت است و یار حور بهشت چه حاجتم به تماشای باغ و دامن 2) - صبح گلشن ) کشت؟ * بکوی عشق کس محرم نباشد در آن ره همرهی جز غم نباشد ( 1) - تذکرهء نصرآبادی ص 380 3) - ریحانه الادب ج 4 ص 140 ) ص 448.