ناحفاظی

[حِ] (حامص مرکب) عمل ناحفاظ بی احتیاطی رعایت احتیاط نکردن : چگونه ست و این ناحفاظی ز چیست حفاظ شما را تولا به کیست؟نظامی || بدکاری بی شرمی بی حیائی بی عفتی نداشتن تقوی ناپرهیزگاری بی ناموسی در ناموس دیگران طمع کردن فسق فجور : و از باب حفاظ تا او [ یعقوب لیث ] بود هرگز به وجه ناحفاظی به هیچکس ننگرید نه زی زن و نه زی غلام (تاریخ سیستان) نه خرد باشد و نه حمیت که مرا چنان خداوندی دارد که چندین نگرش کند به دست کسی فگند[ ن ] که خدای داند [ او ] بر من [ چه ] ناحفاظی کند (تاریخ سیستان) این چه بی ادبی است انگشت ناحفاظی بر دست غلامان سلطان فشردن؟ (تاریخ بیهقی ص 417 ) شرم از ناحفاظی و فحش و دروغ گفتن دار (قابوسنامه) مغ که از رخ نقاب شرم انداخت ناحفاظی بمادر اندازدخاقانی فرستادند سوی بیستونش شده بر ناحفاظی رهنمونشنظامی.