ناتورالیسم

(فرانسوی، اِ)( 1) بر مذهبی فلسفی و چند مکتب ادبی و هنری اطلاق می شود || در ادبیات و هنرهای زیبا: مکتبی است که به تقلید دقیق و موبه موی طبیعت توجه دارد و معتقد است که باید طبیعت را حتی الامکان مطابق با واقع و چنانکه هست توصیف و مجسم از مؤسسان و معاریف این « گی دو موپاسان » و « امیل زولا » ( از پایه گذاران و پیشروان ناتورالیسم ادبی است( 2 « گوستاو فلوبر » کرد مکتب اند || در پزشکی: شیوه ای است که طبیعت را مایه بخش مداوا و شفای امراض میداند || در فلسفه: مکتبی است که معتقد به قدرت محض طبیعت است و طبیعت را مأمور و محکوم قدرت و نظام بالاتری نمیداند و وجود یک خالق و نظام عالی را در طبیعت انکار میکند و طبیعت را بخودی خود موجود میداند مکتب ناتورالیسم دو شاخه میشود: یکی ماتریالیسم یا مذهب مادی و دیگر مذهب وحدت وجود پیروان ناتورالیسم دخالت خدا را در امور دنیا انکار میکنند عکس این مذهب را سورناتورالیسم اما ناتورالیسم - (Naturalisme (2 - ( مینامند ناتورالیسم بعنوان یک مکتب کفر و الحاد از طرف کلیسا طرد شده است ( 1 چهارچوبهء بسیار تنگ تر و محدودتری دارد و به مکتبی اطلاق میشود که امیل زولا و طرفدارانش بنا نهادند و « مکتب ادبی » بعنوان را در ادبیات رواج دهند « جبر علمی » و « روش تجربی » مدعی شدند که هنر و ادبیات باید جنبهء علمی داشته باشد و کوشیدند که این مکتب قریب ده سال (از 1880 تا 1890 ) بر ادبیات اروپا حاکم بود و پس از آن نیز، با اینکه بصورت مکتب ادبی متشکلی باقی نماند تأثیرش در آثار بسیاری از نویسندگان قرن بیستم آشکار است زولا معتقد بود که رمان نویس در عین حال باید دانشمند و میگوید: « کسی که از روی تجربه کار میکند بازپرس طبیعت است » : باشد زولا اساس نظریهء خود را با این جمله بیان میکند به این ترتیب معتقد است که نویسنده باید تخیل را بکلی کنار بگذارد زیرا: ،« رمان عبارت از گزارشنامهء تجارب و آزمایشهاست » همانطور که سابقاً میگفتند فلان نویسنده دارای تخیّل قوی است من میخواهم از این پس بگویند که دارای حس واقع بینی است » (170- از مکتب های ادبی صص 157 ) « چنین تعریفی در بارهء نویسنده محترمانه تر و درست تر خواهد بود.