ناپروا

[پَرْ] (ص مرکب) بی التفات بی رغبت بی میل( 1) (از برهان قاطع) لاابالی (انجمن آرا) بی خبر غافل (ناظم الاطباء) بی توجه بی التفات سست انگار || بی ترس و بیم (برهان قاطع) بی بیم (انجمن آرا) بیباک بی اندیشه (آنندراج) بیباک بی پروا بی ترس دلیر بهادر (ناظم الاطباء) فارغ بال بی اعتنا بی هراس بیباک بی پروا بی محابا بدون خوف و رعب : جوان و شوخ و فراموشکار و ناپرواست زمان زمان ز من خسته اش که یاد دهد امیرخسرو هر دلی کو واله و حیران حسن یار شد از غم دنیا و دین آزاد و ناپروا بود اسیری لاهیجی || سرآسیمه (اسدی) (اوبهی) (معیار جمالی) سرآسیمه بی فراغت بیطاقت بی آرام (برهان قاطع) بی طاقت (انجمن آرا) آشفته حیران سرگشته (ناظم الاطباء) سرآسیمه، مقابل پروا به معنی فراغت (از معیار جمالی) بی فراغت مشوش مضطرب بی قرار بی آرام بی تاب و توان : قمر ز قبضهء شمشیر تست ناایمن زحل ز پیکر پیکان تست ناپرواامیرمعزی بود نقاش قضا در شجرت متواری بود فراش صبا در چمنت ناپرواانوری تا بخاک اندر آرام نگیری که سپهر همچنان در طلب خدمت تو ناپرواست انوری پرتو خورشید چون پیدا شود ذرهء سرگشته ناپروا خوش استعطار یاد باد آنکه رخت شمع طرب میافروخت وین دل سوخته پروانهء ناپروا بودحافظ پناه ملک سلیمان شهنشه ایران که آسمان ز معالی اوست ناپروا معیار جمالی || بی دانش (برهان قاطع) بی اندیشه بی فکر (ناظم الاطباء ||) بدون قصد و اراده ناتوان سست|| بی » آمده است، و ظاهر صحیح آن « بی مثل » مشغول و همیشه در کار (ناظم الاطباء) ( 1) - در چاپ قدیم و چاپ جدید آنندراج باشد « میل.