ناپایدار

(نف مرکب) فانی هلاک شونده (آنندراج) فانی (ناظم الاطباء) بی دوام گذران ناپاینده گذرنده که دائمی و باقی و همیشگی نیست : اگر شهریاری و گر پیشکار تو ناپایداری و او [ جهان ] پایدارفردوسی به گیتی نمانده ست از او یادگار مگر این سخنهای ناپایدارفردوسی نه پنجه سال اگر پنجه هزار است سرش بر نه که هم ناپایدار استنظامی روزگار و هر چه در وی هست بس ناپایدار است ای شب هجران تو پنداری برون از روزگاری داوری مازندرانی به ندای ارجعی از این سراچهء ناپایدار به دارالقرار ابرار خرامید (وصاف ص 10 ||) بی قرار بی ثبات (ناظم الاطباء) متغیر گردان که بر یک حال نماند : کدام است خوشتر ورا روزگار از این برشده چرخ ناپایدارفردوسی چو برگردد این چرخ ناپایدار ازو نام نیکو بود یادگارفردوسی ستاره شمر گفت کای شهریار از این گردش چرخ ناپایدارفردوسی زمانه چنین است ناپایدار گه این راست دشمن گه آن راست یار اسدی و بیقین واثق شد که متاع دنیا غرور است و مزخرفات و مموهات او خیال ناپایدار (سندبادنامه ص 32 ) و زمان اتصال چون کبریت احمر ناپایدار (سندبادنامه ص 103 ||) نااستوار متردد (ناظم الاطباء) غیرمستقیم بی اعتبار که ثبات و بقائی ندارد که قابل اعتماد نیست که اطمینان را نشاید بی اساس که قائم و قویم نیست که مقاوم و پایدار نیست : ببینید کاین چرخ ناپایدار نه پرورده داند نه پروردگارفردوسی احسان تو ناپایدار ای سر به سر عیب و عوارناصرخسرو جهان آینه است و در او هر چه بینی خیال است ناپایدار و مزورناصرخسرو بر این سرسری پول [ پُل ] ناپایدار چگونه توان کرد پای استوارنظامی یار ناپایدار دوست مدار دوستی را نشاید این غدار سعدی چنین است گردیدن روزگار سبک سیر و بدعهد و ناپایدار سعدی (بوستان) زهی زمانهء ناپایدار عهدشکن چه دوستی است که با دوستان نمی پائی سعدی.