نابلسی

( 1143 ه ق) شیخ عبدالغنی بن اسماعیل بن عبدالغنی بن اسماعیل بن احمدبن ابراهیم، معروف به نابلسی( 1 - [بُ لُ ] (اِخ) ( 1050 از شاعران متصوف و مصنفان فراوان اثر دمشق است( 2) به دمشق ولادت یافت و در دوازده سالگی پدرش درگذشت پس از تحصیل فقه و اصول و حدیث و معانی و بیان،( 3) بکار تدریس و تألیف پرداخت و در مباحثی از قبیل تصوف، سفرنامه، علوم ادبی، لغت، شعر و منطق آثاری از خود به جای گذاشت( 4)، وی حنفی مذهب بود و به دلالت سیدعبدالرزاق گیلانی بطریقت نقشبندی قادری درآمد و در کتب محی الدین عربی و دیگر کتب صوفیه به تحقیق و مطالعه پرداخت( 5) مردی کثیرالسفر بود، سفری به بغداد کرد و روزگاری را در آنجا گذرانید و از آن پس در لبنان و قدس و خلیل و مصر و حجاز و طرابلس سیر و سیاحتی کرد و سرانجام به دمشق بازآمد و در صالحیهء دمشق مقام کرد( 6) و به سال 1143 ه ق در همانجا درگذشت( 7) برای اطلاع بیشتر از احوال وآثار وی رجوع شود به دائره المعارف اسلام، سلک الدرر ج 3 ص 30 ، تاریخ الجبرتی ج 1 ص 154 ، معجم المطبوعات 1) - در معجم المطبوعات نام او عبدبن اسماعیل بن ضبط ) ص 1832 ، قاموس الاعلام ج 5 ص 3080 و ریحانه الادب ج 4 ص 139 شده است و در دیگر مآخذ، چنانکه در متن آمده است ( 2) - در معجم المطبوعات نام و توصیف 15 فقره از تآلیف وی ذکر شده است (ص 1832 ) زرکلی تصانیف او را در حدود صد کتاب نقل کرده است (الاعلام ج 2 ص 532 ) و جرجی زیدان تعداد 3) - معجم المطبوعات نام استادان او را شیخ ) ( تألیفاتش را بالغ بر 90 جلد دانسته است (تاریخ آداب اللغه العربیه ج 3 ص 348 4) - تاریخ آداب اللغه العربیه ج 3 ص 348 ) ( احمد القلعی، ملامحمود کردی و شیخ عبدالباقی خلیلی ذکر کرده است (ص 1832 7) - عصر روز یکشنبه بیست و چهارم شعبان ) 6) - تاریخ آداب اللغه العربیه ج 3 ص 348 ) 5) - معجم المطبوعات ص 1832 ) ( 1143 ، در نودوسه سالگی (ریحانه الادب ج 4 ص 139.