ناآزموده

[زِ / زْ دَ / دِ] (ن مف مرکب)ناشی نامجرب مُغَمَّر غِر غُمِر غُفِل غیرممتحن بی تجربه خام نکرده کار ناپخته دنیا ندیده ناسخت ناورزیده ریاضت نکشیده ناآموخته مقابل آزموده در ناظم الاطباء ناآزموده (به سکون ز) ضبط شده است، بی تجربه بی وقوف : بناآزموده مده دل نخست که لنگ ایستاده نماید درست مدار اسب و ناآزموده رهی مکن جز که با مهربان همرهی (گرشاسب نامه ص 159 ) بر مردم ناآزموده ایمن مباش و آزموده از دست مده که اندرمثل آمده است که دد آزموده به از مردم ناآزموده (از قابوسنامه) هر که ناآزموده کار بزرگ فرماید ندامت برد (گلستان) و به مردم ناآزموده اعتماد نکند (مجالس سعدی) برد بر دل از جور غم بارها که ناآزموده کند کارهاسعدی (بوستان ||) ناآزمودگان، غُمر مُغَمَّر جِ ناآزموده بی تجربگان ناپختگان کار نادیدگان || امتحان نکرده نیازموده امتحان نشده : مخور آب ناآزموده نخست بدیگر دهانی کن آن بازجستنظامی تو گنجی سر به مهری نابسوده بد و نیک جهان ناآزمودهنظامی.