مینا

(اِ)(1) بافت سخت و براق و متراکمی که قسمت سطحی تاج دندان را با ضخامتی قابل توجه پوشانده است این بافت دارای اصل اکتودرمی(2) است و در ترکیب آن 89% فسفات دو کلسیم(3) و 5/4% کربنات دو کلسیم(4) و 3/1% فسفات دو منیزیم(5) و 9/0% املاح مختلف و 3/3% غضروف و 2% چربی وجود دارد. چنانکه ملاحظه میشود در ترکیب مینا بالغ بر 5/96% مواد معدنی وجود دارد و فقط در حدود 5/3% آن از مواد آلی است. بهمین جهت نسج مینا دارای سختی جالب توجهی است بطوری که فقط الماس و کورندون(6) که بعد از الماس از سایر کانیها سخت تر است قادرند بر روی مینا خط بیندازند بعبارت دیگر سختی بافت مینا در حدود 8 میباشد (سختی الماس 10 و کورندون 9 است) و با توجه به اینکه سختی شیشه در حدود 6 است سختی مینا بهتر مشخص میشود. مینای دندان مانند جمیع اجسام سخت در برخورد با سنگ چخماق(7)ایجاد جرقه میکند. مینای دندان. لعاب که روی دندان را پوشانده است. مادهء شفاف روی دندان. (یادداشت مؤلف).
.
(فرانسوی)
(1) - email .
(فرانسوی)
(2) - ectoderme .
(فرانسوی)
(3) - Phosphate de Ca .
(فرانسوی)
(4) - Carbonate de Ca .
(فرانسوی)
(5) - Phosphate de Mg .
(فرانسوی)
(6) - Corindon
(7) - Silex.