میمونیان

[مَ مو / مِ مو] (اِ مرکب)(1) جِ میمونی، منسوب به گل میمون. تیره ای از گیاهان دولپه ای پیوسته گل برگ که جنس ها و انواعش چندان زیاده نیست و تمام آنها به صورت علفهای بالنسبه کوچکی هستند که بعضی از آنها ریشهء دائمی دارند. گلهای آنها نامنظم و دارای پنج کاسبرگ بهم چسبیده است و جام گل نیز دارای پنج گلبرگ است که به یکدیگر متصل شده لوله ای دراز میسازند که در بالای آن دو لبه است. لبهء بالا دارای دو قطعهء بلندتر و لبهء زیرین دارای سه قطعهءکوتاهتر است و وضع آن بطریقی است که تقریباً پوزهء حیوانی شبیه به میمون را مینماید (که سبب وجه تسمیه هم شده است). و چون جام گل را از دو پهلو فشار دهند دهان آن بازمیشود. شمارهء پرچمها در جنسهای مختلف این تیره متفاوت است. در بعضی جنسها پنج و در بعضی چهار و در برخی دو پرچم است که به سطح داخلی گلبرگها میچسبند. تخمدان آن ها دوخانه ای و میوهء آنها در هر خانه دانه های بسیار دارد که بواسطهء دو شکاف از بالا خارج میشوند. از معروفترین جنسهای این تیره گل میمون(2)است که یکی از گلهای زینتی است. رجوع به میمون (گل) شود. دیگر از جنسهای دیگر این تیره گل کتانی(3) و سیزاب(4) و گل جالیز(5) و گل انگشتانه(6) و گل ماهور(7) است. (از گیاه شناسی گل گلاب).
.
(فرانسوی)
(1) - Scrofulariees
(2) - Antirrhinum.
(3) - Linaria.
(4) - Veronica. .
(فرانسوی)
(5) - Digitale .
(فرانسوی)
(6) - Orobanche
(7) - Verbascum.