میطان
(ع اِ) غایت. (از منتهی الارب، مادهء وط ن) (آنندراج). انتها و غایت از هر چیزی. گویند من این میطانک؛ ای غایتک. (ناظم الاطباء). || موضعی که در آنجا جمع می شوند و از آنجا اسبان را در تاختن رها می کنند. ج، میاطین. (از ناظم الاطباء). اول غایت حلبهء رهان که اسب از آنجا دوانند میتا و میدا آخر آن. (منتهی الارب) (آنندراج). || میدان. ج، میاطین. (دهار).
درگاه به پرداخت ملت برای ووکامرس
اتصال فروشگاه شما به شبکه به پرداخت ملت برای پرداخت آنلاین سریع و مطمئن با تمامی کارتهای عضو شتاب
مشاهده جزئیات محصول
