میزد

[مَ یَ] (اِ)(1)در آئین زرتشتی، نذر و تقدیمی غیر مایع و فدیه و چیزی خوردنی. در مقابل نذر مایع و آشامیدنی که زور [ زَ وْ ]نامیده میشود. قربانی را میزد می نامیدند و ظاهراً عبارت بود از گوشت و چربی یا کره. (از ایران در زمان ساسانی ص186). ... در فقرهء اول از ها 3 میزد(2) ذکر شده که عبارت است از نذورات و خیرات غیر مایع مثل نان و گوشت و میوه و غیره در مقابل زَوْر که از نذورات مایع است... (یسنا ج1 ص28 و 29). || مجلس شراب و جشن میزاد و جشن عروسی و مهمانی و خرسندی و خوشگذرانی و عیش و عشرت و شادمانی و بزم. (ناظم الاطباء)(3). مجلس شراب و عیش و عشرت بود و آن را بزم خوانند. (فرهنگ جهانگیری) (از برهان). بزم عشرت و مجلس صحبت را گویند. (از شعوری ج2 ورق 347). مجلس مهمانی شراب باشد. (لغت فرس اسدی). بزم. مجلس عیش و نوش. بزم باده و ساز. (یادداشت مؤلف). مجلس شراب و عشرت و بزم را گویند. (انجمن آرا) (آنندراج). جای مجلس و مهمانی و عیش و طرب بود. (فرهنگ اوبهی) :
اندر میزد حاتم طائی توئی به جود
و اندر نبرد رستم دستان روزگار.فرخی.
ای به میزد اندرون هزار فریدون
وی به نبرد اندرون هزار تهمتن.فرخی.
اندر میزد با هنر دانش
و ندر نبرد با هنر بازو.فرخی.
نشستند از آن پس میان فرزد
به می برگرفتند کام(4) از میزد.
اسدی (گرشاسب نامه).
گه خروشان چو در نبرد تو نای
گاه نالان چو در میزد تو چنگ.سنائی.
(1) - اوستا میزدا myazda، سنسکریت miyedha، در پهلوی myazd. (از خرده اوستا، ذیل ص228).
(2) - myzda. (3) - ناظم الاطباء به فتح و کسر میم و سکون یاء و فتح زاء آورده، و برهان به کسر اول و فتح زاء که با شواهد منطبق نیست.
(4) - ن ل: کار.