میرده

[رَ دِهْ] (اِخ) نام یکی از دهستانهای سه گانهء بخش مرکزی شهرستان سقز است و چون ساکنان دهستان از طایفهء گَورْک هستند لذا دهستان گَورْک نیز نامیده می شود. میرده محدود است از شمال به بخش بوکان و از جنوب و باختر به بخش بانه و از خاور به دهستان سرشیو و فیض اللهبیگی و خود در باختر و جنوب باختری بخش مرکزی شهرستان سقز واقع شده است. آب قراء دهستان عموماً از چشمه و زهاب دره هایی که رودخانهء سقز را تشکیل می دهند تأمین می شود. کوههای مهم آن: گردنه خان و باباحسین و کوه دوسر و استاد مصطفی، و رودخانهء مهم آن رودخانهء سقز است که از کنار شهر می گذرد و به رودخانهء زرینه رود می ریزد. راه شوسهء سقز - بانه تقریباً از وسط دهستان می گذرد. محصول عمدهء آن غلات و حبوب و لبنیات و توتون است. این دهستان از 46 آبادی و 11 هزار سکنه تشکیل شده و دیه های مهم آن عبارتند از: یازی بلاغ. آق کند. کوندلان. تموغه. بوبکتان. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج5).