اخیلوس

[اَ] (اِخ) مسئله الاخیلوس والسلحفاه(1)؛ یکی از استدلالات زینون الیائی(2) که بر علیه حرکت اقامه کرده است و آن چنین است: فرض کنیم موجودی بطی ءالحرکه مانند سنگ پشت و موجودی سریع الحرکه مانند اخیلوس بمسافتی از یکدیگر در جهتی حرکت میکنند، هیچگاه اخیلوس به سنگ پشت نخواهد رسید، زیرا برای آنکه اخیلوس بتواند سنگ پشت را دریابد، نخست باید بموضعی برسد که پس از این مدت سنگ پشت بدان رسیده است و آنگاه بمکانی برسد که سنگ پشت هنگامی که اخیلوس طریق مقصد دوم را در پیش داشت رسیده بود و قس علیهذا. مجمل کلام آنکه چون محال است که سریع الحرکه، بطی ءالحرکه را دریابد، پس حرکت خود نیز محال است(3). این استدلال از اعصار قدیمه تا زمان ما مورد بحث حکما بوده است. از متأخرین دکارت، لیپنیتزو استوارت میل کوشیده اند که آنرا باطل سازند ولیکن ظاهراً توفیق نیافته اند. و اما مسئله الاخیلوس و السلحفاه، و کان یجب ان لایلحق اخلوس(4)السریع العدو السلحفاه البطیئه العدو و کانت الذره لایفرغ من قطع بغل یسیر علیها والمثل الاول للقدماء و الثانی للمحدثین. (شفاء،(5)طبیعیات ص 86).
(1) - Argument d' Achille. Question
d Achille.
(2) - Zenon d'elee. (3) - در شفاء چ طهران فوق کلمهء اخلوس نوشته شده: ای الفرس!
(4) - در شفاء چ طهران فوق کلمهء اخلوس نوشته شده: ای الفرس!
(5) - Aristote, Physique. Livre VI, 9,239 b 14.