سراپا

واسطه + پا) سراپای (حاشیهء برهان قاطع چ معین) همه و تمام (برهان) سرتاپا و همه و تمام « ا» + [سَ] (اِ مرکب) (از: سر (آنندراج) تمام از اول تا آخر (غیاث) : بزندانیان جامه ها داد نیز سراپای و دینار و هرگونه چیزفردوسی چو دیدم کنون دانش و رای تو دروغست یکسر سراپای توفردوسی کمابیشِ سخا دید آنکه او را دید در مجلس سراپایِ هنر دید آنکه او را دید در میدان فرخی همچون رطب اندام و چو روغَنْش سراپای همچون شبه زلفکان و چون دنبه اَلَست عسجدی از بس که جرعه بر تن افسردهء زمین آن آتشین دواج سراپا برافکندخاقانی جستم سراپای جهان شیب و فراز آسمان گر هیچ اهلی در جهان دیدم مسلمان نیستم خاقانی ملک در سراپای آن جانور بعبرت بسی دید و جنبید سرنظامی بدیدار و گفتار جان پرورش سراپای من دیده و گوش بودسعدی همچو گلبرگ طری هست وجود تو لطیف همچو سرو چمن خلد سراپای تو خوش حافظ || خلعت (غیاث اللغات).