دستگیره

[دَ رَ / رِ] (اِ مرکب) آلتی از چوب یا فلز یا شیشه که برای گشودن و بستن در بر آن نصب کنند گوی مانندی از چوب یا شیشه و فلز که بر درها تعبیه کنند تا با به دست گرفتن آن در را بتوان گشود و بست قطعهء فلزی منحنی به درازای بدستی یا کمتر که بر وسط درها نهند و دو سر آنرا به در میخ کوب کنند و در را بدان گشایند و بندند جای گرفتن دست که بر درها و یا هرچه باز و فراز شود تعبیه کنند - دستگیرهء خطر؛ در قطار، آلتی حلقه آسا متصل به مفتولی که سر دیگر آن به آلات بازدارندهء چرخها از حرکت (ترمز) وصل است و بر طاق واگن تعبیه است و با کشیدن آن بسوی خود قطار از حرکت بازایستد - دستگیرهء در؛ آلت تعبیه شده بر در که در را با آن باز و فراز کنند - دستگیرهء دیگ؛ دو قطعه پارچهء چندلای بهم دوخته که با بندی به یکدیگر متصل است و هر قطعه را در دستی گیرند و به لبهء دیگ تکیه دهند تا در برداشتن دیگ از فراز آتش مانع سوختن انگشتان شود دستمال دیگ جعاله - دستگیرهء کشو؛ جای گرفتن دست برای گشودن و بستن کشو.