خنده گاه
[خَ دَ / دِ] (اِ مرکب) کنایه از لب و دهان معشوق (آنندراج) : که مهر از خنده گاه شیشه بردار ز ابر خشک لعل تر فروبار حکیم زلالی (از آنندراج) فکرت او خنده گاه دوست را ماند بدانک چون خلیل از نار گلبرگ رطیبش یافتم خاقانی.
درگاه به پرداخت ملت برای ووکامرس
اتصال فروشگاه شما به شبکه به پرداخت ملت برای پرداخت آنلاین سریع و مطمئن با تمامی کارتهای عضو شتاب
مشاهده جزئیات محصول