خالد

[لِ] (اِخ) ابن حکیم بن حزام بن خویلد هشام بن الکلبی گفت وی در روز فتح مکه اسلام آورد ابن السکن در ترجمهء حال پدر او گفت: وی را پسرانی بنام خالد و هشام و یحیی بودند که همه اسلام آوردند طبرانی گوید پسران حکیم عبدالله و خالد و یحیی و هشام بوده اند که همگی زمان پیغمبر را درک کردند و در روز فتح مکه اسلام آوردند ابوعمر ذکر او نزد بکیربن اشج به روایت از گوید حدیث او با این سلسله سند از پدرش از پیغمبر « الاصابه » ضحاک بن عثمان و او از صاحب ترجمه نقل کرده است صاحب می باشد و بخاری و ابوحاتم او را راوی از پدر خود شمرده اند ابن حبان و جز او وی را از تابعین می دانند ابن ابی عاصم و بغوی و جز این دو حدیث معلولی را به او نسبت داده که مدارش بر ابن عیینه از عمروبن دینار است، و ابونجیح از خالدبن حکیم بن حزام بمن خبر داد که ابوعبیده در روزگار حکومت شام روزی بر مردی سخت گرفت و خالد نزد او ایستاده بود و سخنی گفت مردمان گفتند امیر را غضبناک کردی او گفت قصد غضبناک کردن او را نداشتم لکن از پیغمبر صلی الله علیه و علی آله و سلم شنیدم که گوید در اینجا این خالد با خالدبن ولید اشتباه « الاصابه » صاحب « ان اشدالناس عذاباً یوم القیامه اشدهم عذابا للناس فی الدنیا » : فرمود ( شده است (از الاصابه ج 1 قسم اول ص 88.