[گُ / گِ / گَ فَ / فِ] (ص، اِ، ق)هرزه و بیهوه. کار عبث. (برهان). باطل :
آنچه با رنج یافتیش و بذل
تو به آسانی از گزافه مدیش.رودکی.
بدانگونه او کشته شد زار و خوار
گزافه نه بردارد این روزگار.فردوسی.
نشاط و طرب جوی و مستی مکن
گزافه مپندار مغز سخن.فردوسی.
کسی که دید که...