جستجوی واژه در لغتنامه دهخدا
جستجوی معنی واژه معسکر: (تعداد کل: 2)
معسکر
[مُ عَ کَ] (ع اِ) لشکرگاه. (تفلیسی) (منتهی الارب) (غیاث) (آنندراج). لشکرگاه و اردوگاه و محل عسکر. (ناظم الاطباء) :
لشکر جود را به گیتی در
جز کف راد تو معسکر نیست.عنصری.
ولیک گشت هزیمت ز پیش لشکر روم
سپاه زنگ و معسکرش گشت زیر و زبر.
مسعودسعد.
در ناف عالمی دل ما جای مهر تست
جای...
لشکر جود را به گیتی در
جز کف راد تو معسکر نیست.عنصری.
ولیک گشت هزیمت ز پیش لشکر روم
سپاه زنگ و معسکرش گشت زیر و زبر.
مسعودسعد.
در ناف عالمی دل ما جای مهر تست
جای...
معسکر
[مُ عَ کِ] (ع ص) آنکه اردو می زند و مشق می دهد سپاه را و فرماندهء اردو و صاحب منصبی که تعیین لشکرگاه می کند. (ناظم الاطباء).