جستجوی واژه در لغتنامه دهخدا
جستجوی معنی واژه مستدل: (تعداد کل: 4)
مستدل
[مُ تَ دِل ل] (ع ص) نعت فاعلی از استدلال. طلب دلیل کننده. (غیاث) (آنندراج). استدلال کننده. دلیل جوینده. برهان خواه. رجوع به استدلال شود.
مستدل
[مُ تَ دَل ل] (ع ص) نعت مفعولی از استدلال. اثبات کرده شده با دلیل و برهان. (ناظم الاطباء) :
گل علم اعتقاد خاقانی است
خارش از جهل مستدل منهید.خاقانی.
و رجوع به استدلال شود.
گل علم اعتقاد خاقانی است
خارش از جهل مستدل منهید.خاقانی.
و رجوع به استدلال شود.
مستدل
[مُ تَ دِل ل] (ع ص) نعت فاعلی از استدلال. طلب دلیل کننده. (غیاث) (آنندراج). استدلال کننده. دلیل جوینده. برهان خواه. رجوع به استدلال شود.
مستدل
[مُ تَ دَل ل] (ع ص) نعت مفعولی از استدلال. اثبات کرده شده با دلیل و برهان. (ناظم الاطباء) :
گل علم اعتقاد خاقانی است
خارش از جهل مستدل منهید.خاقانی.
و رجوع به استدلال شود.
گل علم اعتقاد خاقانی است
خارش از جهل مستدل منهید.خاقانی.
و رجوع به استدلال شود.