جستجوی واژه در لغتنامه دهخدا
جستجوی معنی واژه قریش: (تعداد کل: 8)
قریش
[قَ] (ع ص) شتر استوار و توانا. (منتهی الارب). من الجمال الشدید. (اقرب الموارد).
قریش
[قُ رَ] (اِخ) نام قبیله ای است. پدر این قبیله نضربن کنانه است. این قبیله را قریش نامند از آن جهت که گرد حرم فراهم آمده اند... (منتهی الارب). صنف دوم از عدنانیان و از دودهء نضربن کنانه هستند. در وجه تسمیه به قریش اقوالی است. گویند نضر در دریای...
قریش
[قُ رَ] (اِخ) عالم الدین ابوالمعالی. از قبیلهء بنی عقیل و از امراء موصل بود که از سال 443 تا 453 ه . ق.در موصل به امارت منصوب بود. در 458 وفات یافت. (طبقات سلاطین اسلام ص106 و جدول مقابل ص104 همان کتاب).
قریش
[قُ رَ] (اِخ) (مقابر...) در بغداد است، و آن مقابر باب التبن است، و در آنها است قبر امام موسی کاظم بن جعفر صادق بن محمد باقربن علی زین العابدین بن حسین شهیدبن علی بن ابی طالب رضی الله عنهم. (از معجم البلدان).
قریش
[قُ رَ] (اِخ) (ابو...) دهی است معروف در راه مصعد که میان آن تا واسط یک فرسنگ فاصله است. (از معجم البلدان).
قریش
[] (اِخ) ابن زنگی. از امیران لشکر سلطان سنجر بود، که پس از شکست خوردن سنجر به دست اوزخان خطایی به قتل رسید. (اخبار الدوله السلجوقیه ص94).
قریش
[قُ رَ] (اِخ) ابن بدران عقیلی. از سران لشکر سلطان طغرل بیک سلجوقی است. وی با قتلمش بن اسرائیل به جنگ بساسیری رفت. رجوع به قتلمش بن اسرائیل و تاریخ گزیده چ لندن ج1 ص355 شود.
قریش
[] (اِخ) دندانی. غلام طاهربن حسین بن مصعب ذوالیمینین است، که در جنگ محمدامین و مأمون به سال 198 ه . ق. محمدامین به دست او کشته شد. روز پس از این واقعه طاهر سر او را به سوی مروان فرستاد. (تاریخ گزیده چ لندن ج1 ص310).