جستجوی واژه در لغتنامه دهخدا
جستجوی معنی واژه عاقل: (تعداد کل: 8)
عاقل
[قِ] (ع ص) خردمند. دانا. هوشیار و زیرک. (ناظم الاطباء). ج، عقلاء و عُقّال و عاقلون. (منتهی الارب) (مهذب الاسماء) (آنندراج) (اقرب الموارد). مقابل دیوانه :
حکیمان زمانه راست گفتند
که جاهل گردد اندر عشق عاقل.منوچهری.
عاقل کامل تأمل در این حکایت کند. (کلیله و دمنه). و بدین مقامات و مقدمات هرگاه که...
حکیمان زمانه راست گفتند
که جاهل گردد اندر عشق عاقل.منوچهری.
عاقل کامل تأمل در این حکایت کند. (کلیله و دمنه). و بدین مقامات و مقدمات هرگاه که...
عاقل
[قِ] (اِخ) وادیی است که اِمَره در بالای آن و رمه در پائین آن است و پر از طلح بود. (معجم البلدان).
عاقل
[قِ] (اِخ) ابن کلبی گوید کوهی است که حارث بن آکل المرار جد امری ءالقیس بدان ساکن بود. (معجم البلدان).
عاقل
[قِ] (اِخ) وادیی است بنی ابان بن دارم را. (معجم البلدان). آبی است بنی ابان بن دارم را و گفته اند وادیی است پایین بطن الرمه و گفته شده است که وادیی است به نجد... (معجم البلدان).
عاقل
[قِ] (اِخ) موضعی است به بلاد قیس. (معجم البلدان).
عاقل
[قِ] (اِخ) نصر گوید ریگی است بین مکه و مدینه. (معجم البلدان).
عاقل
[قِ] (اِخ) کوهی است به نجد. (معجم البلدان).