جستجوی واژه در لغتنامه دهخدا
جستجوی معنی واژه اکر: (تعداد کل: 5)
اکر
[اُ کَ] (ع اِ) جِ اُکرَه. (ناظم الاطباء) :
گر تو از هوش و خرد یافته ای پا و پری
پس خبر گوی مرا زانچه برون زین اکر است.
ناصرخسرو.
|| جِ کُره. (از یادداشت مؤلف).
- علم اکر؛ دانش شناختن کُره ها. و آن از فروع علم ریاضی است و شامل دو بخش است:...
گر تو از هوش و خرد یافته ای پا و پری
پس خبر گوی مرا زانچه برون زین اکر است.
ناصرخسرو.
|| جِ کُره. (از یادداشت مؤلف).
- علم اکر؛ دانش شناختن کُره ها. و آن از فروع علم ریاضی است و شامل دو بخش است:...
اکر
[اَ کَ] (اِ) چوب عود که بخور را سوزند. چوب عود که بسوزانند بوی خوش کند. قطر. عود. (یادداشت مؤلف): قِبر؛ جای کرم خورده از چوب اکر. (منتهی الارب). چوب صبر. (ناظم الاطباء). و رجوع به مترادفات کلمه شود.
اکر
[اَ] (ع مص) کندن اکره را. (منتهی الارب) (آنندراج). کندن گودالی که در آن آب جمع شود. (از ناظم الاطباء).
اکر
[اَ کَ] (ع اِ) جِ کُرَه. (از کشاف اصطلاحات الفنون). رجوع به کره شود.
اکر
[اُ کُ] (ع اِ) جِ کُره. گویها. کُره ها. (فرهنگ فارسی معین) (یادداشت مؤلف) (آنندراج) (از غیاث اللغات در مادهء «اکرات»).